استخراج اولین مرحله اساسی را در تحقیقات گیاهان دارویی تشکیل می دهد و آماده سازی عصاره ها از گیاهان، نقطه شروعی برای جداسازی و خالص سازی اجزای شیمیایی حاضر در گیاهان هستند. روش های مختلف استخراج به طور وسیعی به منظور به دست آوردن چنین ترکیب های طبیعی با ارزش بررسی شدند. روش های سنتی استخراج، نیاز به صرف زمان طولانی و مقادیر زیادی حلال دارند، بنابراین نیاز به روش های استخراج جدید با مدت استخراج کوتاه تر، مصرف حلال آلی کمتر و ایجاد آلودگی کمتر، افزایش یافته است. روش های استخراج جدید شامل استخراج به کمک فراصوت، استخراج به کمک ریزموج و استخراج با حلال فشرده روش های سریع و موثر برای استخراج ترکیب های موثره از بافت های گیاهی هستند. همچنین بازدهی و کیفیت ترکیبات موثره استخراجی در زمانی که یک روش استخراج انتخاب می شود، باید مورد توجه قرار گیرد.

ترکیبات ثانویه جلبک سبز Enteromorpha intestinalis استخراج و خواص ضد اکسیدانی آن مورد ارزیابی قرار گرفت. عصاره خام جلبک با اتانول 96 درصد در دمای 60 درجه سانتیگراد به مدت 22 ساعت استخراج و سپس به ترتیب توسط حلال های هگزان، کلروفرم، اتیل استات، بوتانول و آب جزءگیری گردید. بازده استخراج برای عصاره خام %3.17 و برای فراکسیون های بدست آمده بین %4.07-%40.83 متغییر بود. عصاره خام و فراکسیون های تهیه شده واجد پتانسیل مهار کنندگی رادیکال آزاد DPPH (%22-%72)، رادیکال ABTS (%25-%62)، کاهندگی آهن (%25-%82) و ضد اکسیدانی کل (Abs 0.17-0.34) بودند که در این میان فراکسیون اتیل استات بیشترین فعالیت ضد اکسیدانی را در کلیه آزمایشات از خود نشان داد. بعلاوه، در بین نمونه های عصاره خام و فراکسیون ها، بوتانول (24 میلی گرم تانیک اسید در گرم عصاره) و اتیل استات (22 میلی گرم تانیک اسید در گرم عصاره) واجد بیشترین میزان ترکیبات فنولی تشخیص داده شدند. به طور کل نتایج مطالعه حاضر نشان داد، که عصاره اتیل استات جلبک E. intestinalis واجد ترکیبات زیست فعال عمده بوده و می تواند به عنوان ضد اکسیدان در صنایع  غذایی مطرح باشد.

این مطالعه با هدف بهینه سازی فرایند استخراج ترکیبات با ارزش زیست فعال از برگ گیاه شاتوت با استفاده از طرح باکس- بنکن انجام شد. در این راستا، اثرات متغیرهای مستقل فرایند استخراج توسط حلال متلاطم شامل دما (45-25 درجه سلسیوس)، شدت دور (300-100 دور در دقیقه) و زمان استخراج (6-2 ساعت) بر عملکرد کمی استخراج ارزیابی شد. در این مطالعه، شرایط بهینه با هدف به حداکثر رساندن بازده استخراج ترکیبات زیست فعال شامل دما معادل 38 درجه سلسیوس، شدت دور معادل 235 دور در دقیقه و 5 ساعت زمان استخراج بود. تحت این شرایط، مقدار عملکرد کمی استخراج معادل 20.05 درصد به دست آمد. نتایج نشان داد که مدل به دست آمده به خوبی رابطه بین متغیرهای مستقل و وابسته را بیان می کند و برای تخمین عملکرد کمی استخراج با استفاده از هرگونه ترکیب مقادیر متغیرهای مستقل نیز مناسب می باشد. فعالیت ضد اکسایشی عصاره به دست آمده تحت شرایط بهینه به دو روش دی فنیل پیکریل هیدرازیل (DPPH) و هیدروژن پراکسید (H2O2) تعیین گردید. محتوای فنولی کل به روش فولین- سیوکالتیو مورد ارزیابی قرار گرفت. محتوای فنولی کل و هم چنین فعالیت ضد اکسایشی اندازه گیری شده به دو روش DPPH و H2O2 به ترتیب 38.12±0.15 میلی گرم معادل گالیک اسید بر گرم عصاره، 66.54±0.12 و 4.87±0.16 درصد به دست آمد. در نهایت نتایج به دست آمده با نتایج حاصل از استخراج ترکیبات با ارزش زیست فعال به روش سوکسله مقایسه گردید. نتایج بیانگر آن است که با استفاده از روش استخراج توسط حلال متلاطم امکان دستیابی به عملکرد کمی بالاتر و فعالیت ضد اکسایشی بیشتر در مدت زمان استخراج کوتاه تر وجود دارد.